บทเพลงแห่งชีวิต

posted on 14 Apr 2010 09:59 by lazyfox  in DayTimeStory

            ถ้าชีวิตของฉันคือบทเพลง ที่ฉันเป็นผู้บรรเลงมันด้วยตัวเอง ชีวิตของผู้คนมากมาย หลากหลายเสียงทั้งทุ้มต่ำ กังวานใส ทั้ง โศกสลด สุขด้วยสีสัน เมื่อเสียงบรรเลงทั้งหมดพบเจอกัน บางครั้งมันก็ประสานเสียงเคียงคู่คลอกัน ส่งบทเพลงแสนสนุกสนาน ออกมา บางเสียงก็ไม่อาจจะเข้าด้วยกันได้ หากไม่มีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ยอมอีกฝ่าย เพราะดนตรีคือการรับส่งและประสานกันอย่างลงตัว สร้างบทเพลงแห่งชีวิตแต่ละช่วงออกมา ให้มีอารมณ์ความรู้สึกที่ครบครัน ความผิดพลาดของการบรรเลง ถือเป็นเรื่องธรรมดา แต่สิ่งที่ตามมาและน่าสนใจกว่าคือ ผู้บรรเลงบทเพลงที่ผิดพลาดออกมาแล้วนั้นจะแก้ไขความผิดพลาดของตนด้วยวิธีใด บ้างก็ฝืนเล่นจนท่วงทำนองที่เคยไพเราะผิดเพี้ยนไปจากเดิม บ้างก็ปรับปรุงแก้ไข ทำให้เสียงหลังจากนั้น ไพเราะน่าฟังกว่าเดิม แต่ก็มีบางบทเพลง ที่ผู้บรรเลงมิอาจยอมรับข้อผิดพลาดของตนและจบบทเพลงแห่งชีวิตลงอย่างง่ายดาย

                 ในบทเพลงของฉัน เหล่ากระดาษที่บันทึกการบรรเลงต่างร่วงโรยจากฉันไป มีบ้างที่ผิดพลาดเล็กน้อย และมีบ้างที่เล่นผิดคีย์ แต่เมทานอม(ตัวเคาะจังหวะ)ที่เคาะจังหวะไปเรื่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอ และไม่เคยหยุดลง เพราะหน้าที่ของมันคือ ควบคุมจังหวะทำนองบทเพลงแห่งชีวิตที่บรรเลงไป บางครั้งที่รู้สึกว่ามันเคาะเร็วขึ้นเพราะจำนวนตัวโน้ตเขบ็ตที่เรียงต่อกันมากมาย เพิ่มความยุ่งยาก แต่สร้างความสนุกสนานให้แก่ผู้บรรเลงเป็นอย่างดี บางครั้งมันอาจฟังดูช้าลง เพราะท่วงทำนองแห่งความเศร้าซึมและทุกข์ แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไป ทิ้งไว้เพียงตัวโน้ตบนกระดาษแห่งอดีตที่ร่วงโรยจากไป

               

                    บางครั้งการบรรเลงคนเดียวก็สนุกกว่าแต่เมื่อมีเสียงที่แตกต่างเข้ามาร่วมด้วยนั้นยิ่งเพิ่มความไพเราะของบทเพลงเข้าไป บางครั้งอาจจะเล่นรวมกันเป็นวง เพราะบทเพลงที่สอดประสานกันอย่างลงตัว กำกับด้วยวาทยากรชื่อว่า โชคชะตา บางครั้งก็ชอบเล่นตลกกับนักดนตรีอย่างพวกเรา แต่บางครั้งนั้น ท่านวาทยากรก็นำพาคู่ประสานที่แสนลงตัวมาให้แก่เรา บทเพลงที่บรรเลงไปตามเสียงเคาะจังหวะ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าหน้าถัดไปของเหล่ากระดาษนี้จะบันทึกอะไรไว้ให้แก่ฉัน จะเป็นบทเพลงแสนสนุกสนานหรือแสนเศร้า ฉันก็จะบรรเลงออกมา แม้จะผิดพลาด แต่ก็ไม่ท้อ เพราะจุดจบของบทเพลงแสนไพเราะนี้ หากไม่บรรเลงมันออกมาแล้ว ความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดคงสูญเปล่า และบทเพลงของฉัน มันต้องจบลงเป็นที่ตราตรึงของเหล่าผู้ฟัง...